Sitemenu

zaterdag 14 december 2019
content-main-left

Nieuws

Een snelle en objectieve methode om de celwandverteerbaarheid van kuilmais van verschillende rassen te scoren, is in ontwikkeling. 'De bedoeling is dat er op die manier een extra en erg nuttige voederwaardeparameter kan worden toegevoegd aan de rassenlijsten’, luidt het bij ILVO. 

In de rassenlijsten, de officiële beoordeling van de commerciële maisrassen, ontbreekt het momenteel aan informatie over de celwandverteerbaarheid. Die bepaalt nochtans, naast het zetmeelgehalte, de voederwaarde van kuilmais. Daarom wordt door het ILVO en HoGent een robuuste Near Infrared Spectroscopy, oftewel NIRS-kalibratie, ontwikkeld voor het schatten van de celwandverteerbaarheid (NDFD) van kuilmais.

Globale voederwaarde verbeteren

‘Deze extra voederwaardeparameter celwandverteerbaarheid in de rassenlijst moet de veehouder toelaten een betere keuze te maken van het maisras in functie van het aandeel maiskuil in zijn basisrantsoen en het type (melkvee, vleesvee) en productiestadium van het vee’, laat het ILVO weten. ‘Wij verwachten ook dat de maisveredelingsbedrijven met de kennis van NDFD meer gericht de globale voederwaarde van kuilmais kunnen verbeteren. Er komen op die manier wellicht ook specifieke rassen voor verschillende bedrijfsvoeringen op de markt.’

De nieuwe methodiek vindt zijn directe toepassing bij het officiële rassenonderzoek van het ILVO, alsook bij de rassenvergelijking door andere Belgische netwerken, onder andere door het Landbouwcentrum voor Voedergewassen (LCV).

De celwandverteerbaarheid bepaalt, naast het zetmeelgehalte, de voederwaarde van kuilmais
De celwandverteerbaarheid bepaalt, naast het zetmeelgehalte, de voederwaarde van kuilmais
right